



Gün geldi birlikte zaman geçirdik..!
Gün geldi ayrı kaldık, üzüldük..!
Sende çok sevdin bende..!
Ama sen dayanamadın gittin..!
Ben seni sevmekten hiç vazgeçmedim..!
Geceyi sana yazdım gündüzü bana..!
Geceyi sana yazdım kendimce..!
Ama karanlığı benim, aydınlığı sen..!
Hayat her gün çelme taksa da bana..!
Geceyi sana yazdım gündüzü bana..!
Popularity: 3% [?]





Popularity: 2% [?]




Üzüleceksin sende..
Ama üzüldüğün kadar üzeceksin de karşındakini..
Ne biraz eksik..Ne biraz fazla..
Ben hep eksik kaldım seni üzmekte..
Ama sen hep tam ayarındaydın..
Ben sana bir adım attım..
Sen benden on adım kaçtın..
Sonra ben gittim geriye doğru..
Bana koşar adım geldin birdenbire..
Ve durdun bir kenarda öylece..
Günlerce baktın bana..
Ağladın..Hiç sesini çıkarmadan ağladın..
Hıçkıramadın..’Sesini duyarda üzülürüm diye..
Sevdin beni çıldırır, delirircesine..
Ama bir türlü belli edemedin..
Bense durup bakamadım bile sana..
Uzaktan uzaktan bağırdım sana..
Duyamadın sen beni..
Ya da duymak istemedin son sözlerimi..
“Seni çok sevdim be İstanbul güzeli..
Ölümden önceki son sözüm kesti,
Hayatın bana çektirdiği tüm acıların ipini..
“Seni çok sevdim be İstanbul güzeli..
Sigaramdan bir nefes çekerken söyledim sana
İlk ‘Seni Seviyorum’ sözlerini..
“Seni çok sevdim be İstanbul güzeli..
Popularity: 2% [?]




O’nu hatırladıkça başı göğe ermişçesine ya da asansör boşluğuna düşmüşçesine ürperiyorsa yüreğiniz…
Ömrü saatlere sıkışmış bir kelebek telaşıyla o hüzünden bu neşeye konup kalkıyorsanız gün boyu nedensiz… ve her konduğunuzda diğerini iple çekiyorsanız bu hislerin…
Popularity: 2% [?]




Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif.
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç.
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü.
Ne renk olursa olsun kaşın gözün,
Karşındakinin gördüğüdür rengin.
Yaşadıklarını kar sayma,
Yaşadığın kadar yakınsın sonuna.
Ne kadar yaşarsan yaşa,
Sevdiğin kadardır ömrün.
Gülebildiğin kadar mutlusun.
Üzülme bil ki ağladığın kadar güleceksin,
Sakın bitti sanma her şeyi.
Sevdiğin kadar sevileceksin.
Güneşin doğuşundadır doğanın sana verdiği değer,
Ve karşındakine değer verdiğin kadar insansın.
Bir gün yalan söyleyeceksen eğer,
Bırak karşındaki sana güvendiği kadar inansın.
Ay ışığındadır sevgiliye duyulan hasret,
Ve sevgiline hasret kaldığın kadar ona yakınsın.
Unutma yağmurun yağdığı kadar ıslaksın,
Güneşin seni ısıttığı kadar sıcak.
Kendini yalnız hissetiğin kadar yalnızsın.
Ve güçlü hissettiğin kadar güçlü,
Kendini güzel hissettiğin kadar güzelsin..
İşte budur hayat!
İşte budur yaşamak bunu hatırladığın kadar yaşarsın,
Bunu unuttuğunda aldığın her nefes kadar üşürsün,
Ve karşındakini unuttuğun kadar çabuk unutulursun.
Çiçek sulandığı kadar güzeldir,
Kuşlar ötebildiği kadar sevimli,
Bebek ağladığı kadar bebektir.
Ve herşeyi öğrendiğin kadar bilirsin bunu da öğren,
Sevdiğin kadar sevilirsin..
Yazarı: Can Yücel
Popularity: 2% [?]




Günlerce düşünsemde aslında hep boşa geçiriyorum ömrümü.
Ya hep başkalarını düşünüyorum, ya da hep kendimi..
Hala ikisinin ortasını bulmuş değilim.
Uğraşıyorum, ağlanıyorum, sızlanıyorum ama olmuyor..
Hayat ekstra engelli koşu parkuru gibi.. Bu parkurda yürümesi bile zor.
Mutlaka birilerinin elinden tutmasını bekliyor insan ama artık beklemiyorum ben.
Çünkü benim elimden her tutan beni daha da kötüye sürüklüyor..
Artık herşeyi kendim için yapmak durumunda olmalıyım..
Hayatımda gerçek olan çok az kişi var..
Beni düşünen ve benim düşündüğüm..
Ve okulumun bitmesine daha 2 sene var..
Parçaları birleştirecek olursak, lise bittiği zaman hayatımda en azından
Bir kişi hala duruyor olacak.
Diğer üçünden ikisi büyük ihtimal şimdide yaptıkları gibi kendi yollarını çizecekler..
Geriye kalan bir kişi ise meçhul…
Şimdi eğer aşk; iki insanın bir yalnızlıkta buluşması ise,
O geriye kalan bir kişi ile ya bir yalnızlıkta buluşacağız,
Ve ömrümüzün sonuna kadar devam edecek..
Yada ikimizde kendi yalnızlıklarımıza gömülüp, kendi yollarımızda devam edeceğiz..
Her insan kendi yalnızlığını sever bu bir gerçek..
Ama benim gibiler başkalarının da yalnızlığını sever.
İnsan kimseye anlatamadığı olayları kendisine anlatır..
Ve ben bazı olayları o kişi ile beraber biliyorum..
Bu yüzden başkalarınında yalnızlığını seviyorum.
Yardım etmeyi seviyorum.
Aşkı seviyorum, sevgiyi seviyorum, sevmeyi, sevilmeyi seviyorum.
Ben herkesi seviyorum. Ama “O’nu” bir başka seviyorum..
Her ne kadar şuan mechul olsa da. Onun benim hayatımda bi’ yer edinmişliği var..
Eğer “O’nunla” bir yalnızlıkta buluşursak bunun sonsuza kadar sürmesini isterim..
“O’nun” hep benimle kalmasını isterim, ve ben de hep “O’nunla” kalmak isterim..
Bu aralar yine kafam acayip karışık o yüzden belki de düzgün bir şeyler yapamıyorum. Zaten birde okul belası var..
Staj dönemi yaklaşıyor ve ben hala çalışacak bir yer bulamadım. En kısa zamanda iş bulmak zorundayım. Staja başladığımda biraz rahatlamış olacağım ve bloguma biraz daha fazla zaman ayıracağım. Çok özlüyorum aslında buraya yazı yazmayı ama ya kafamı toparlayamıyorum ya da toparladığımda hep ders çalışmak zorunda kalıyorum..
Popularity: 2% [?]




Bilmiyorum ki nasıl başlamalıyım
Mutlu başlayıp acı biteceğini bile bile,
Bilmiyorum ki nasıl anlatmalıyım
Nasıl anlatsam anlayacağını bile bile..
Senden önce yada senden sonra
Ne farkeder ki?
Sevgilimsin yada değilsin
Ne farkeder ki?
Senli yada sensiz
Ne farkeder ki?
Önemli olan buradaki hayatın başrol oyuncusu;
Sen olmasan, Ne farkeder ki?
Önemli olan senin yerini dolduracak bir başka başrol oyuncusu;
Başkası olsa, Ne farkeder ki?
Popularity: 1% [?]


More Options ...
Categories
Tag Cloud
Blog RSS
Comments RSS

Void « Default
Life
Earth
Wind
Water
Fire
Light 